Święto Narodzenia Bogurodzicy niezmiennie łączy początek roku liturgicznego z rozpoczęciem roku akademickiego w Prawosławnym Seminarium Duchownym w Warszawie. Jako pierwsze z cyklu Dwunastu Wielkich Świąt jest zarazem dniem, gdy studenci w odnowionym składzie spotykają się w budynku swojej alma mater, aby zacząć lub kontynuować naukę i duchowy rozwój.
Obchody święta rozpoczęło całonocne czuwanie w niedzielę 20 września, które sprawował prorektor ks. Tomasz Stempa.
W poniedziałek 21 września Boskiej Liturgii przewodniczył prorektor ks. Tomasz Stempa w asyście wykładowców: ks. Adama Misijuka, ks. Andrzeja Kuźmy oraz ks. protodiakona Łukasza Leonkiewicza. W kazaniu ks. Andrzej Kuźma podkreślił, że hymnografia święta wskazuje na wyjątkowość narodzonej dziś dziewczynki. Maria nazywana jest „tronem Bożym” czy „początkiem Zbawienia” – to z niej zajaśnieje Słońce Sprawiedliwości, czyli Jezus Chrystus. Bogurodzica jest początkiem dzieła Zbawczego, dlatego Cerkiew umieszcza jej narodzenie na początku roku liturgicznego. Dziś stoimy u bram planu zbawienia ludzkości, nazywanego Bożą ekonomią, przez który będziemy zmierzać aż do Zaśnięcia Marii Panny, święta kończącego rok liturgiczny.
Po Boskiej Liturgii odbyła się uroczystość inauguracji nowego roku akademickiego. W otwierającym przemówieniu prorektor ks. Tomasz Stempa przypomniał zebranym, z czym wiąże się bycie seminarzystą. Człowiek przygotowujący się do służby kapłańskiej powinien pilnować, by swym życiem prowadzić siebie samego oraz drugiego człowieka do Chrystusa. Proces kształtowania seminarzysty nie odbywa się wyłącznie w sali wykładowej, lecz także podczas nabożeństw, wspólnej modlitwy, codziennych obowiązków oraz w relacji z bliźnim. Podziękował wykładowcom i pracownikom uczelni za trud wkładany w wychowywanie alumnów oraz funkcjonowanie wspólnoty seminaryjnej.
Następnie studenci I roku złożyli ślubowanie oraz otrzymali swoje indeksy, oficjalnie rozpoczynając naukę w Seminarium.
Wykład inauguracyjny na temat: „Wiedza i kontemplacja” wygłosił ks. protodiakon dr Łukasz Leonkiewicz. Na wstępie zaznaczył, że sama nazwa uczelni „Prawosławne Seminarium Duchowne” sugeruje, iż czas nauki w niej to nie tylko zdobywanie wiedzy, ale także poszukiwanie tego, co duchowe. W dzisiejszym fragmencie Ewangelii (Łk 10,38-42; 11,27-28) słyszeliśmy o siostrach Marcie i Marii, które w komentarzach mistyków chrześcijańskich reprezentują inne etapy drogi do poznania Prawdy. Początkiem drogi jest ucieleśniona w osobie Marii potrzeba bycia przy Chrystusie, stan przylgnięcia do modlitwy, nabożeństwa. Maria kontempluje słowa Jezusa i nie potrzebuje nic więcej. Marta zaś symbolizuje człowieka na wyższym poziomie duchowym, potrafiącego równocześnie modlić się i działać. Ma więcej duchowego doświadczenia niż młodsza siostra, więc można jej przypisać wiedzę o ścieżce poznania Boga. Chrystus upomina jedynie jej nadmierną troskę o siostrę. W tej historii nie ma lepszej i gorszej siostry, jest tylko młodsza i starsza. Obie ukazują dwie postawy: kontemplację i wiedzę – niezwykle ważne w życiu studenta teologii. Powinien on starać się naśladować Martę – poprzez zdobywanie wiedzy – jak i Marię – ucząc się słuchania Boga. Wiedza musi iść w parze z umiejętnością zastosowania jej w praktyce.
Prelegent porównał wspomniane siostry do dwóch pojęć z antropologii chrześcijańskiej: logos i nous. Pierwszy związany jest z wiedzą, drugi z kontemplacją, modlitwą. Logos porządkuje i buduje wiedzę, a nous zdobywa wiedzę nadnaturalną, przyjmuje Boga, oświecając logos. Dlatego logos i nous powinny współpracować w człowieku. Synergia postaw Marty i Marii – logos i nous – jest niezbędna w seminaryjnej edukacji.
Uroczystości zwieńczył śpiew hymnu „Gaudeamus igitur” oraz wspólna agapa.
Zdjęcia: lektor Tomasz Wasiluk, Filip Dubieniecki
